Welkom

For English please select the right language  above or on the right!

Welkom!

Waarom een blog?

Niet iedereen kan mijn sport beoefenen, door mijn ervaringen te delen kan ik jullie meenemen in het wereldje van ultralopen. De leuke momenten, maar ook de momenten dat het wat minder gaat.

Vergeet niet alles is relatief, ik heb respect voor iedereen die sport op zijn eigen niveau.

1 of een 100 km. wedstrijd je kunt bij alle 2 veel afzien. alleen duurt het bij de ene iets langer!

Iedereen mag reageren, vragen probeer ik zo snel mogelijk te beantwoorden.

jan@thelongdistanceathlete.com

Veel leesplezier!
Sportieve groeten  Jan Muller

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Etten-Leur

Een week naar de ISU, 75km oké niet alles, een marathon lopen om mezelf vreselijk pijn te doen en af te zien, puur uit frustratie! verstandig, ik weet het niet maar ik ga het wel doen.

Ik had gehoopt op een hoop regen, wind, natte sneeuw en alles wat niet leuk is! Helaas is er alleen maar wind die best lastig is. Bij de start toch weer een aantal bekenden, altijd leuk. Ook hier weer mensen met Camelbags, waarom er staat elke 5 km een post. Ook erg frusterend dat ik altijd vuil zie ligeen van lopers, stelletje …. als je het mee kunt nemen, kan het ook mee terug. Respect is jammer genoeg voor die klo….nergens te vinden, ze mogen allebei hun poten breken en dat meen ik.

Pang en weg zijn we. gelijk een grote groep in mijn nek, waar ik een hekel aan heb. regelmatig staat er iemand op mijn hielen en er is niemand die de kop overneemt! bij een km of 25 vraag ik mezelf af of ze zelf hun kont wel kunnen afvegen. Ga ik zachter lopen, hun ook, ik harder hun ook, vreselijk. Laat mij maar een trail lopen helemaal alleen. Bij 38 km is bij mij alles op en valt de snelheid vreselijk naar beneden. Niet genoeg getankt, te hard gelopen, te veel gedaan afgelopen week. Dit alles bij elkaar is nu een drama, pijn doet het niet, jammer genoeg. Met een dribbeltje finish ik in 3:07. Eigenlijk nog niet zo slecht, alleen 5 min verlies in 4 km en ook nog niks geleden of afgezien. Toch maar iets zoeken waar ik mezelf even vreselijk pijn kan doen. Olne Spa Olne?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Indiansummerultra

Wat een parcours, verschrikkelijk, mooi, nat en ondanks dat er geen hoogtemeters inzitten erg zwaar. Stukken waar geen pad was alleen maar lintjes volgen met, omgevallen bomen, losse takken op de grond, zompig mos en nog meer wat je eigenlijk niet wilt! Een en al genieten dus.

Alles ging prima tot een km of 70, toen ging er iets in mijn linkerschoen naast mijn grote teen gevoelig worden. Je denkt van” pijn is fijn en zeer gaat het toch nog meer doen”. Alleen bij 75 km was het net of ze met een hamer op de teennagel naast mijn grote teen sloegen bij ieder stap! Pijn, pijn en pijn! Stoppen schoen uit en kijken. Bloed onderuit de nagel en aanraken was niet te doen. DNF, balen, balen en nog eens balen. Dit is wel het ergste wat ik tot nu toe op loopgebied heb meegemaakt. Boos op, ja wat eigenlijk, maar vreselijk gefrustreerd hierdoor! Ik had mijn zinnen op een podiumplaats gezet, zeker na vorig jaar. Zondags de nagel er half afgeknipt en de blaar er half afgesneden. Maandag uit gelopen en alleen nog maar gevoelig. Dat is frustrerend, ik hoefde nog maar 45 km zondag. Nu maar uithuilen en vreselijk hard trainen tot alles zeer doet. Voorzichtig denk ik, volgend jaar?

Ondanks dat een geslaagd weekend want, Hans heeft na 2 pogingen nu een hele mooie medaille van de Indiansummerultra 120 km! 3 maal is scheepsrecht en ik ben super blij voor hem.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Update

Te lang geleden dat er weer is wat geplaatst!

Helaas ging Milaan San Remo ook weer niet door vanwege blessure leed, dit was weer zo’n grote teleurstelling dat ik er helemaal klaar mee was.

Gelukkig is het tussen de oortjes weer goedgekomen. Het blessureleed is niet helemaal weg, maar er valt mee te leven.

Na de Vlietloop rondje Sprundel gedaan en met een bijna zelfde tijd als vorig jaar, weer 3 in mijn catagorie! Daarna lekker een maandje vakantie in Scandinavië. Toen werd het tijd voor km, km en km te maken, het is zo september en dan staat de Ecotrail weer op het programma.

Ecotrail Ook dit jaar toch maar de ecotrail gedaan en alweer ging het hier niet volgens verwachting, wordt ik te oud, of verkijk ik mezelf ieder jaar weer? Ondanks dat ben ik wel mooi 3 overall! Super blij mee, en onverwacht. Gelukkig ging het herstel wel goed en had ik eigenlijk niks geleden, gewoon wat spierpijn van het klimmen en dalen, te weinig getraind! Drie weken later de Zeeuwse kust marathon, nog nooit lekker gelopen en of een leuke tijd weggezet daar. We , Hans en ik, hebben er erg veel zin in en de weersvoorspellingen zijn top! Ik start lekker behouden, mag niet voluit i.v.m. de Indiansummer over 2 weken. Het eerste stuk over de stormvloedkering is gewoon lekker rondkijken en ik kom erachter dat het parcours anders is. Na een km of 17 gaan we eindelijk het strand op, hier gaat het beginnen de eerste schifting! Acht km strand denk ik wat een makkie en loop de ene na de andere voorbij. Als we het strand afgaan komen de klimmetjes en gaan de volgende slachtoffers vallen.het stukje verhardt door Domburg en op naar West Kapelle, daar vallen de klappen in de duinen met de klimmetjes. Voor mij blijft het gewoon lekker lopen en nu het laatste stukje strand op is ook nu weer gewoon genieten op naar de laatste zandbak, de finish! Ik geloof het nu eigenlijk nog niet, 3:08 en dat gewoon ontspannen, oké de laatste km probeerde ik echt alles in te halen. Maar 4 in mijn categorie dat is dan weer net jammer, iets harder en 3 had mijn herstel geen goed gedaan. Over precies 2 weken ben ik nog bezig aan die 125 km en dat is toch belangrijker! De echte komt in december een 100 mijlMisschien volgend jaar specifiek trainen, of niks erna plannen.

Als dat geen vlak lopen is! Vanaf 20 km begint het strand, 8 km en daarna de duinen door beetje omhoog, omlaag en wat trapjes. Bijna iedereen laat in de tweede helft 10 seconden per km liggen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vlietloop Koningsdag

Wat een uitdaging voor de RoParunners! de halve marathon gaan lopen na 4 maanden training! Ik begeleid de groep van SV Sprundel op loopniveau naar de RoParun toe en deze halve marathon was voor hun de ultieme test! nou, ze zijn met vlag en wimpel geslaagd. Wat een bikkels, in december had ik er een zwaar hoofd in, maar wat zijn ze gegroeid. Zelfs als team is het gewoon een feest om er na te kijken een groot hecht team en dat in 4 maanden SUPER. De fietsers onder deskundige begeleiding van Adrie en de lopers onder mijn begeleiding, verder adviseren wij ze waar maar nodig is. De lopers deden het boven verwachting en verrasten mij met tijden welke ik niet verwacht had, op 1 na dan, maar ook hij was met deze omstandigheden gewoon een topper.

Ik zelf deed ook maar gelijk mee en verwachte eigenlijk niks. na wat blessure leed en andere ongemakken had ik eigenlijk een 1:30 als doel in mijn hoofd, het waaide best hard en snelheid heb ik niet getraind. Dat is het mooie je verwacht niks en krijgt alles, 1:26:31 en een 3 plaats in mijn categorie. Over 4 maanden zit ik weer een stapje hoger bij de 55 plus groep hopelijk kan ik de vorm vast houden.

De planning voor de rest van het jaar is in ieder geval al een beetje bekend, Bello Gallico en de Indiansummer ultra staan vast, nu geen blessures meer opdoen. In september moeten we nog even kijken Winschoten als 55 + of toch weer de Brussel eco trail

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

From dusk till down!

Een nacht trail van 85 km, 2 rondes over hetzelfde parcours, 2700 hoogtemeters en dus ook naar beneden en 2 maal door een riviertje! Weersomstandigheden, 10 a 15 cm smeltende sneeuw op de grond, sneeuwval, mist en een temperatuur van rond het vriespunt.

Wat een uitdaging!

Ik heb een nieuw hoofdlampje met een bak licht die het normaal 24 uur moet volhouden op 1 maal wissel, alleen de lader zijn ze vergeten nu heb ik 2 halfvolle batterijen, dus durf ik hem niet vol aan te zetten. Zie rubriek materiaal. De oude gaat mee als back up, daar zou ik minimaal 3 maal moeten wisselen en dat gaat bijna niet onder die omstandigheden. Met koude handen 3 aaa wisselen, in het donker.

Hans en ik zijn lekker op tijd weggereden, ze gaven code oranje vanwege sneeuwval in België. Bij Hassel begon het te sneeuwen en werd het ook op de snelweg toch wit! Veilig aangekomen in de herberg, waar het al lekker druk was. We hadden alle tijd om om te kleden en ons klaar te maken. Om 17:31 is de start en zijn we weg voor een onvergetelijk avontuur!

Nadat we mekaar succes hebben gewenst gaan we een stukje over de weg en schieten we het bos in. Eerst even naar beneden, maar dan begint het echte werk klimmen, modder, glad papsneeuw en nu is het ook donker. we krijgen een paar singletracks en ik kom erachter dat ik, als ik alleen loop niks zie! dus ik blijf maar in groepjes lopen om te profiteren van zoveel mogelijk licht. we lopen over paden met sneeuw, nergens kun je zien wat er onder is, dus af en toe zit je in een klein plasje te spelen. Erg zitten stukken bij waar je in een soort van v loopt tussen de sneeuw. paadjes met donkere stenen, wortels die ik een beetje op gevoel moet lopen. Na 17 km is de 1 post en hierna loop ik een stukje verkeerd, jammer lag aan mij niet aan de organisatie. Hier is een pad met sneeuw waar ze aan het werk zijn, soort van buizen leggen, dus je kunt er gewoon nergens normaal over lopen. Dit is een open stukje en hier is het aan de frisse kant. Als we weer het bos in gaan krijgen we weer het zelfde verhaal, omhoog en omlaag, maar dit stuk is makkelijker als het eerste stuk. ik besluit om niet alleen te gaan lopen en geniet echt van alles wat me overkomt. Bij de 2 post heb ik een vast maatje die een ronde loopt. Het laatste stuk is weer uitdagend, met gelukkig ook wat makkelijke stukken. De laatste klim is een echte stevige, maar de afdaling is gewoon glad, stijl en vreselijk donker. dit was echt skiën naar beneden even door de rivier en de 1 ronde zit erop.

Ik besluit om alleen door te lopen als ik met iemand mee kan lopen. ik ben gewoon bang geweest op sommige stukken, omdat ik alleen op mijn gevoel liep en niks zag. Ik heb zo genoten, zit nog vol energie en ik wil zo graag door! Gelukkig er staat iemand die ook de 2 ronde gaat doen en mij mee wilt nemen. Wat ben ik blij, weg zijn we voor ronde 2! Waar het de 1 ronde gewoon glad was is het nu spekglad, waar modder lag is het nu tot je enkels in de modder en is het ook nog gaan sneeuwen. Als je boven bent is het, net als in de 1 ronde mistig en zie niks met je lamp aan, uit ook niet natuurlijk. Wat een uitdaging, mijn loopmaatje loopt met stokken en gaat bergop als een trein, dus ik vraag of hij wel wil wachten op mij! Nu is het echt bikkelen, sommige stukken moet je echt met handen en voeten naar boven klauteren. Naar beneden is gewoon eng, omdat ik geen diepte zie. Naar een lang en moeilijk stuk, hetzelfde als de 1 ronde maar zwaarder is daar weer die post, mijn maatje zegt dat hij het zwaar heeft en dat ik maar door moet gaan, nee samen uit samen thuis zeg ik. ik durf niet alleen verder en er zit niemand achter en of voor ons in het zicht. Alweer dat rotpad waar je nergens normaal kunt lopen en koud hier op de vlakte. We zijn weer in het bos en krijgen de trappen met de leuke brug weer, deze brug beweegt als je erover loopt dus even wiebelen is wel leuk. De stukjes door de dorpjes zijn nu saai, iedereen ligt op bed, gelukkig zijn de uilen wakker en hoor ik er veel roepen. Ineens zie ik een paar groene stipje oplichten en hup ernaast nog 2, ik zoeken met mijn lampje maar het waren gewoon een paar katten. Mijn loop maatje heeft het erg zwaar en zegt iedere keer loop maar, wat ik niet doe en we gewoon samen gaan finishen! hij zegt dat we de 2 ronde niet binnen de 6 uur gaan redden, ik zeg dat ik de vorige ronde hier de kerkklok 10:00 hoorde slaan en nu hoor ik niks. In het laatste stuk bos loopt hij op zijn horloge te kijken en zeg ik dat ik het niet wil weten. De laatste afdaling is nu echt een uitdaging en ik moet tussendoor gewoon een boom pakken om te stoppen, anders knalde ik ongecontroleerd naar beneden.

We gaan door de rivier en zien de finish, hij kijkt weer op zijn horloge en ik vraag het toch! 10:53 zegt hij, dus we redden het toch binnen 11 uur!

10:56 zijn we bezig geweest en ik denk dit doe ik nooit meer! ’s nacht is niks voor mij, in ieder geval niet zolang in het donker. Ik heb hele stukken alleen op gevoel gelopen en gelukkig ben ik maar 1 keer gevallen. Nachtblind heet dat! Dit koste mij veel extra energie, de coördinatie wordt niet beter in de 2 ronde en ook de omstandigheden werden alleen maar slechter.

Hans zit binnen te wachten en vond 1 ronde genoeg, heel verstandig! Wat hij presteert met die km en hoogtemeters die hij maakt, super.Hij vond het ook een geweldige ervaring en heeft er toch van genoten, gelukkig. Ik ga douchen en we nemen nog een warme chocomel. In de herberg is het eigenlijk nog best gezellig, maar we rijden naar huis, lekker naar bed. Als ik uit bed kom zit alles vast, onderrug, schouders, nek, armen ik moet ik echt op gang komen, nog een dagje later loop ik een km of 13 uit en merk dat het echt van het corrigeren is waar ik last van heb, niet van de km. Dus misschien volgend jaar? Met een bak licht alla bouwlamp, wat meer trainen in het donker. Bang zijn is niet erg als het maar niet overheerst, ik vond het toch wel een geweldige ervaring onder deze omstandigheden.

Leuk filmpje zoals het parcours erbij lag: https://www.youtube.com/watch?v=7yWjPhkFAOc

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Run forest Run

Een leuke uitdaging om het jaar te beginnen!

Een mooie tijd om te starten, 10:30, dus Hans en ik hoeven niet al te vroeg weg! altijd lekker een beetje uitslapen.

Op een vreselijk mooi parcours een ronde van bijna 45 km, uitgezet door Winfried die van de Indiansummer.

Wat een mooi en afwisselend rondje, echt alles zit erin. singletracks, zand, heuvels, bossen en open stukken. Lekker rustig gestart om gewoon een lekkere trail te lopen, over 2 weken is het eerste echte werk. Het eerste deel loop ik achter een groepje, wat ik jammer vind want op zo’n parcours wil ik alleen dwalen, maar het is zo als het is. Ze lopen een 200 meter voor me en bij een km of 20 loop ik bij de eerste dame en nog een heer, het groepje valt uit elkaar dus. Nog een paar km verder moet de dame er ook af en loop ik alleen. Bij een open vlakte zie ik nummer 1 voor me lopen op 500 meter schat ik. na een stukje bos krijgen we vol wind van voren en nummer 1 zie ik dichterbij komen en bij de post ben ik er bij en voorbij. Dan krijgen we een open stuk met los zand van een km 4, met een paar spekgladde stukken ertussenin natuurlijk wat heuveltjes. Als dat gedaan is gaan we het bos weer in en na een paar km gaan we de provinciale weg onderdoor en weet ik dat het er bijna op zit. eerst gaan we nog een stukje mountainbike parcours op en dan nog even naar het hoogste punt! dat was het toetje want daar is de finish.

Wat een fantastische organisatie en een verschrikkelijk mooie omgeving, 45 km, zonder in een dorp of open wegen te komen. Altijd een extra leuk toetje, ik was eerste algemeen!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Terugblik 2018 en wat brengt 2019?

Ja 2018,

Na het drama jaar 2017 begon het allemaal goed, veel km opbouwen zonder problemen. Alleen het ultralopen zelf was geen succes, wat allemaal terug te lezen is op deze site. Ook  wedstrijden die ik eigenlijk wilde doen, kwamen niet uit ergens toch weer wat last van enz enz. Natuurlijk ook wel wat hoogtepunten, Monschau geen echte ultra maar een podium blijft leuk, verlenging sponsoring van Feetanalysis, Qwin, Powerbar, Peptiplus en een beetje Raidlight op de valreep dit jaar.De gemeente Rucphen huldigt hun sportkampioenen ergens eind maart en ik ben gevraagd om iets te vertellen over het ultralopen, superleuk natuurlijk.

De Dames en ook een aantal heren van sv Sprundel kwamen met het wilde idee om de RoParun te gaan doen, alleen ze hebben geen loop ervaring! Door mijn schoonzusje kwamen ze bij mij en nu begeleid (train) ik ze richting RoParun. Wat natuurlijk super is om te doen. De RoParun is mijn opstart geweest naar het ultralopen en blijft iets fantastisch. Sterk spul he die Fishermans friends, de kreet bij ons team om je tranen te verbergen, zegt genoeg

We gaan vol goede moed op naar 2019, met in ieder geval wel al een paar mooie vooruitzichten! Om te beginnen een nachttrail van 86 km 2 februari, echt veel zin in weer eens wat anders. Hopelijk gaan er meerdere mensen mee, Hans sowieso! Dit wordt echt een trainingsloop als voorbereiding. Dan natuurlijk de Ultra Milano San Remo, deze voorbereiding is eigenlijk al begonnen, maar door de dnf in de Bello Galico een klein beetje achter op schema. In oktober hebben we een NK ultratrail, Indiansummerultra, daar is de kans erg groot dat ik er ben, samen met Hans natuurlijk.

Ik hoop een paar leuke langere trails, boven de 60km, in te kunnen plannen wat moeilijk is met de planning voor de UMSR. Alleen dit vind ik zo leuk om te doen

Verder natuurlijk blessure vrij blijven, plezier erin blijven houden en hopelijk een paar sponsors erbij te krijgen.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bello Gallico

Ja, dat was een korte aflevering,

Na een 1  1/2 uur bij de 1 post over en uit! Waar lag het aan? Nou gewoon aan mijzelf, ik twijfelde al ruim een week voor de start. Mijn rechtse voet heeft last van een bruniotte of zoiets, 2 weken geleden nog super dik en ontsoken. was dat de echte oorzaak? Nee!

Zie in het menu tussen de oren, het zit even niet echt lekker daarboven, dat is de grootste boosdoener. Ik liep bij Olne Spa  Olne al rond van wat doe ik hier. Toen dacht ik dat het te maken had met de drukte, nu weet ik beter. Ga nu rustig de trainingen weer oppakken en hopelijk komt de zin ook weer terug.

Wordt vervolgd!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nog een week!

Ja en dan is het bijna zover! 100 mijl

Volgende week mogen we. nu de zenuwen onder controle houden. materiaal keuze’s gaan maken, voeding in orde maken en dan de verlichting! Hier zit ik met een dilemma, ik heb de Pezl tikkina xp, fantastische lamp, maar! Eigenlijk voor dit werk net te weinig, ik had ook een Black daimond storm, dit is niks voor mij. zelfde als de Tikkina, alleen ingewikkeld met bedienen, zwaar, gewoon niet mijn ding. Nu interesse in de Kiska 2 van Stoots, een bak licht onvoorstelbaar, met een extra batterij erbij bijna 24 uur power en maar 80 gram. Alleen ruim 3 weken levertijd. Nu als alternatief maar een Petzl Myo denk ik.

Hopen op een beetje weer, nat zal het genoeg zijn.

Tot volgende week

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

One Spa Olne

2011 2012 en 2014 3 maal hier gestart, 3 maal ongeveer hetzelfde parcours! de 1 keer in een houten keet met 2 douches en nog geen 200 starters, de 2 keer in een gloednieuwe sporthal met 300 starters en ook in 2014 weer meer starters.

Wat een verschil met 2018, ik stond al in de file voor Olne! Wel goed geregeld alles op de parkeerplaats en een grote wei om te parkeren. Ook de startnummers ophalen, gewoon even je naam op de lijst opzoeken en bij de juiste tafel je nummer ophalen, gewoon goed. ik begreep dat er ruim 800 man gestart zijn en daardoor dacht ik” wat doe ik hier”.

De wedstrijd zelf dan, ik wilde behouden lopen speciaal voor over 2 weken, dan zijn de afdelingen niet zo goed voor de beentjes. Een beetje vooraan bij de start, je wilt niet bij de eerste klim in de grote meute zitten. Alleen een compleet ander rondje! Veel meer klimmen, echt stevig en vrij lang, toch wel glad, omgevallen bomen en natuurlijk die rot stenen als ondergrond. Het was ook 70 km geworden, ik had er 71. Nu hebben ze een mooi rondje weggezet, verkeersregelaars,  publiek, is het door de drukte toch weer een andere sfeer. Er komen steeds meer lopers die een boodschappenlijstje met dit soort dingen erop hebben staan. Vroeger was het al geen officieel wedstrijd maar waar dit na toe gaat?

Ik heb gelukkig nog wel kunnen genieten en met echt ingehouden lopen voel ik dat ik geen bergkracht heb maar voor de Bello Gallico moet dat geen probleem zijn, de km zitten wel oké.

Nog 3 weken en dan gaan we 100 mijl!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen